Sports Through Translation: Embodiment and Experience

The World of Sports Through the Prism of Translation: Embodied Translation, Lived Experiences and Participation by Christophe Declercq and Gys-Walt van Egdom (2026)

Author: Petra Bordt

May 01, 2026, Bangkok – This article provides an analytical overview of the Special Issue of JoSTrans focusing on “Translation and Sports.” It explores sport as an inherently translational arena—a global cultural system shaped by mobility and exchange. The study maps the interdependent roles of athletes, coaches, and media while positioning mega-concepts like translation, interpreting, and mediation within the sporting context. The findings highlight that sports translation is a dynamic, strategic process involving not just linguistic transfer, but embodied experiences and technological integration.

Keywords: Sports Translation; Embodied Translation; Cultural Identity; Immediacy; Paraprofessionals; Localisation; Transediting

Introduction

Despite the global scale of sports, a comprehensive reference work on the intersection of sports and translation has been largely absent. This Special Issue fills that gap by mapping cross-language processes across various disciplines. Building on Sherry Simon’s framework of “translation sites,” the authors argue that stadiums, dressing rooms, and fan zones are dynamic spaces for linguistic negotiation and cultural translation.

Conceptual Framework

The research adopts an interdisciplinary lens by integrating several key concepts. First, the notion of translation sites is extended from urban contexts to sporting environments such as playing fields and commentary booths, where multilingual interaction is constantly negotiated. Second, embodied cognition frames translation as a lived and situated practice in which bodily experience, sensory perception, and interaction with the surrounding environment play a central role in meaning-making. Third, the concept of transediting highlights the hybrid nature of translation and editing, particularly under the intense time constraints of live sporting events, where rapid decision-making is essential.

Content Analysis and Findings

The analysis identifies several core themes within this special issue. One prominent theme is identity and affective translation, where sports function as dynamic spaces through which emotions circulate across individuals and nations, transforming personal feelings such as joy or frustration into shared collective experiences and expressions of national identity. Another key theme is locality and translocality, emphasizing that while sports are grounded in specific physical settings such as stadiums or courts, they simultaneously extend into translocal and digital spaces through broadcasting and online platforms; this is especially evident in e-sports, which construct virtual arenas for global participation.

In addition, immediacy and performance emerges as a defining feature of sports translation, as it operates in real-time, requiring interpreters to synchronize closely with athletes’ physical actions and audience reactions, thereby positioning translation as a performative act rather than a detached linguistic process. Closely related is the idea of embodied translation, where communication transcends verbal language and incorporates gestures, gaze, and rhythm, forming a type of paraverbal translation that is essential for team coordination and for overcoming language barriers in multicultural contexts. Finally, the paraprofessional dimension underscores that a significant portion of translation in sports is carried out by individuals such as coaches, agents, and journalists, who act as cultural mediators despite lacking formal training in translation.

Discussion: Technology and Future Trends

The analysis reveals an “augmented paraprofessionalism” driven by AI and language technology tools. Technology acts as both an amplifier and an equalizer, providing speech recognition and AI-assisted translation to mediators in emotionally charged spaces. Future research is directed toward automation, the ethics of AI surveillance in mega-events like the Olympics, and the role of sports translation as a vehicle for social activism or solidarity.

Conclusion

Sports translation is a complex, multi-layered field that challenges traditional definitions of professionalism. By viewing sports as a “translational arena,” this issue emphasizes that translation is central to the transnational life of sport itself, fostering inclusion and social cohesion through shared meaning-making.

References

Anderson, B. (2006). Imagined communities: Reflections on the origin and spread of nationalism. Routledge.
Antonini, R., et al. (2017). Non-professional interpreting and translation. John Benjamins.
Antonsich, M. (2010). Searching for belonging–an analytical framework. Geography compass.
Baines, R. (2012). The journalist, the translator, the player and his agent. In Words, images and performances in translation. Bloomsbury.
Baines, R. (2018). Translation and interpreting for the media in the English Premier League. Multilingual Matters.
Baker, M. (1993). Corpus linguistics and translation studies. John Benjamins.
Barad, K. (2007). Meeting the universe halfway. Duke University Press.
Besnier, N., & Brownell, S. (2012). Sport, modernity, and the body. Annual Review of Anthropology.
Blackledge, A., & Creese, A. (2017). Translanguaging and the body. International Journal of Multilingualism.
Cronin, M. (2014). Sport: A very short introduction. Oxford University Press.
Ghignoli, A., & Díaz, M. G. T. (2015). Interpreting performed by professionals of other fields: the case of sports commentators. Peter Lang.
Harris, B. (1978). The difference between natural and professional translators. Canadian Modern Language Review.
Ingold, T. (2011). Being alive. Routledge.
Itaya, H. (2021). The sports interpreter’s role and interpreting strategies. De Gruyter Mouton.
Jiménez-Crespo, M. Á. (2024). Localization in translation. Routledge.
Pöchhacker, F. (2022). Interpreters and interpreting: Shifting the balance? The Translator.
Pym, A. (2008). On Toury’s laws of how translators translate. John Benjamins.
Risku, H. (2014). Translation process research as interaction research. MonTI.
Sandrelli, A. (2012). Introducing FOOTIE (Football in Europe). Peter Lang.
Simon, S. (2019). Translation sites: A field guide. Routledge.
Stoyanova, S., et al. (2025). Mental Resilience and Mindfulness in Athletes. Sports.
Trigueros, R., et al. (2019). Emotion, Psychological Well-Being and Their Influence on Resilience. IJERPH.
Zumeta, L. N., et al. (2016). Collective efficacy in sports and physical activities. Frontiers in Psychology.

For professional services, please visit: https://www.seaproti.org/practitioners/

About certified translators, translation certifiers, and certified interpreters associated with SEAProTI. The Southeast Asian Association of Professional Translators and Interpreters (SEAProTI) has officially shared the qualifications and requirements for becoming Certified Translators, Translation Certification Providers, and Certified Interpreters in Sections 9 and 10 of the Royal Gazette, which was published by the Prime Minister’s Office in Thailand on July 25, 2024. Certified Translators, Translation Certification Providers, and Certified Interpreters

The Council of State has proposed the enactment of a Royal Decree, granting registered translators and recognised translation certifiers from professional associations or accredited language institutions the authority to provide legally valid translation certification (Letter to SEAProTI dated April 28, 2025)

SEAProTI is the first professional association in Thailand and Southeast Asia to implement a comprehensive certification system for translators, certifiers, and interpreters.

Head Office: Baan Ratchakru Building, No. 33, Room 402, Soi Phahonyothin 5, Phahonyothin Road, Phaya Thai District, Bangkok 10400, Thailand

Email: hello@seaproti.com | Tel.: (+66) 2-114-3128 (Office hours: Mon–Fri, 09:00–17:00).

โลกของกีฬาผ่านปริซึมของการแปล: การแปลผ่านร่างกาย ประสบการณ์ที่มีชีวิต และการมีส่วนร่วม โดย คริสตอฟ เดอแคลร์ก และ ไกส์-วอลต์ ฟาน เอ็กดอม (2569)

ผู้แต่ง: เภตรา โบรด

01 พฤษภาคม 2569, กรุงเทพมหานคร – บทความนี้มุ่งนำเสนอภาพรวมของวารสาร JoSTrans ฉบับพิเศษที่ว่าด้วยเรื่อง “การแปลและกีฬา” โดยชี้ให้เห็นว่ากีฬาเป็นพื้นที่แห่งการแปลโดยเนื้อแท้ ซึ่งเป็นระบบวัฒนธรรมระดับโลกที่ขับเคลื่อนด้วยการแลกเปลี่ยนและการสื่อสารข้ามภาษา

การศึกษาในฉบับนี้มุ่งเน้นการวิเคราะห์บทบาทที่ทับซ้อนกันระหว่างนักกีฬา โค้ช สื่อ และบุคลากรสนับสนุน ผ่านกรอบแนวคิดเชิงวิพากษ์ที่ครอบคลุมมิติด้านอัตลักษณ์ สถานที่ตั้งท้องถิ่น ความฉับพลัน และประสบการณ์ที่มีชีวิต

ผลการวิเคราะห์พบว่าการแปลในบริบทกีฬาไม่ใช่เพียงการถ่ายทอดข้อความ แต่เป็นกระบวนการที่ซับซ้อนซึ่งรวมเอาการสื่อสารผ่านร่างกาย ท่าทาง และเทคโนโลยีเข้าไว้ด้วยกัน เพื่อสร้างการมีส่วนร่วมและความเท่าเทียมในสังคมพหุวัฒนธรรม

คำสำคัญ: การแปลกีฬา; การแปลผ่านร่างกาย; อัตลักษณ์ทางวัฒนธรรม; ความฉับพลัน; ล่ามกึ่งมืออาชีพ; การปรับให้เข้ากับท้องถิ่น

บทนำ

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา กีฬาได้รับการยอมรับว่าเป็นเวทีระดับโลกที่หล่อหลอมด้วยความคล่องตัวและการสื่อสารข้ามพรมแดน อย่างไรก็ตาม ยังคงขาดผลงานวิชาการที่รวบรวมองค์ความรู้ด้านการแปลและกีฬาอย่างเป็นระบบ

วารสารฉบับพิเศษนี้จึงมุ่งเติมเต็มช่องว่างดังกล่าวด้วยการแผนผังกระบวนการแปลในหลากหลายมิติ ตั้งแต่การสื่อสารในสนามไปจนถึงการแปลในสื่อมวลชน โดยมองว่ากีฬาเป็นเครื่องมือสะท้อนอารมณ์ ความรู้สึกร่วม และอัตลักษณ์ของกลุ่มคนในระดับต่าง ๆ

การทบทวนวรรณกรรมและกรอบแนวคิด
กรอบแนวคิดของ เชอร์รี ไซมอน (2555) เรื่อง “พื้นที่แปล” เสนอว่า พื้นที่ในเมืองสามารถขยายไปสู่บริบทกีฬาได้ โดยสนามกีฬา ห้องแต่งตัว และแฟนโซน ล้วนเป็นพื้นที่ที่เกิดการเจรจาต่อรองทางภาษา นอกจากนี้ งานวิจัยของ คริส เบนส์ (2555, 2561) ยังชี้ให้เห็นว่าการแปลในพื้นที่ฟุตบอลทำหน้าที่เป็นสื่อกลางระหว่างอัตลักษณ์ อารมณ์ และอำนาจ ทั้งในและนอกสนาม โดยภาพรวม การศึกษาเหล่านี้สะท้อนให้เห็นว่าการแปลในบริบทกีฬามีลักษณะเป็น “การแสดงสด” ที่มีความสำคัญต่อประสบการณ์ของผู้มีส่วนร่วมทุกฝ่าย

การวิเคราะห์เนื้อหาและข้อค้นพบ
การวิเคราะห์บทความในวารสารฉบับนี้แสดงให้เห็นประเด็นสำคัญหลายประการ ประการแรก อัตลักษณ์และการแปลเชิงอารมณ์ ชี้ให้เห็นว่ากีฬาเป็นพื้นที่ที่อารมณ์ถูกถ่ายทอดและหมุนเวียนระหว่างปัจเจกและระดับชาติ โดยเปลี่ยนความรู้สึกส่วนบุคคลให้กลายเป็นประสบการณ์ร่วมของสังคม ประการที่สอง มิติของสถานที่และความเป็นท้องถิ่น สะท้อนว่ากีฬาแม้จะมีรากฐานในพื้นที่เฉพาะ เช่น สนามหรือคอร์ท แต่ก็ขยายตัวสู่ระดับข้ามท้องถิ่นและระดับโลกผ่านการถ่ายทอดและแพลตฟอร์มดิจิทัล โดยเฉพาะ e-sports ที่สร้างพื้นที่เสมือนสำหรับการมีส่วนร่วมของผู้เล่นทั่วโลก ในขณะเดียวกัน ความฉับพลันและการปรับเนื้อหา เป็นลักษณะสำคัญของการแปลกีฬา เนื่องจากเกิดขึ้นแบบเรียลไทม์ภายใต้แรงกดดันด้านเวลา ล่ามและนักแปลจึงต้องผสมผสานการแปลและการเรียบเรียงเนื้อหาเพื่อให้สอดคล้องกับจังหวะของเหตุการณ์ นอกจากนี้ แนวคิดการแปลผ่านร่างกาย ยังเน้นว่าการสื่อสารในกีฬาไม่ได้จำกัดเพียงภาษา แต่รวมถึงท่าทาง สายตา และจังหวะการเคลื่อนไหว ซึ่งทำหน้าที่เป็นการแปลเชิงอวัจนภาษา ที่สำคัญต่อการประสานงานและการสื่อสารในบริบทพหุวัฒนธรรม สุดท้าย มิติของผู้ปฏิบัติงานกึ่งวิชาชีพ ชี้ให้เห็นว่าการแปลในวงการกีฬาจำนวนมากดำเนินการโดยบุคคล เช่น โค้ช เอเยนต์ หรือผู้สื่อข่าว ซึ่งทำหน้าที่เป็นตัวกลางทางวัฒนธรรมแม้จะไม่ได้ผ่านการฝึกอบรมด้านการแปลโดยตรง

การอภิปราย

ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าการแปลกีฬาได้พัฒนาไปสู่รูปแบบ “พหุโหมด” ที่รวมเอาเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์และเครื่องมือดิจิทัลเข้ามาช่วยเพิ่มประสิทธิภาพ เทคโนโลยีเหล่านี้ทำหน้าที่เป็นทั้งตัวขยายโอกาสและเครื่องมือสร้างความเท่าเทียมในการสื่อสาร

อย่างไรก็ตาม ความท้าทายยังคงอยู่ที่การรักษาสมดุลระหว่างความแม่นยำทางวิชาการและอารมณ์ความรู้สึกที่มีต่อกีฬา เพื่อไม่ให้ความลำเอียงส่วนบุคคลส่งผลกระทบต่อคุณภาพของการแปลและการนำเสนอข้อมูล

สรุป

วารสารฉบับพิเศษนี้ช่วยยกระดับการศึกษาการแปลกีฬาจากเดิมที่เป็นเพียงหัวข้อเฉพาะทาง ให้กลายเป็นกรอบทฤษฎีที่เป็นระบบและครอบคลุมมิติทางสังคม

การแปลในกีฬาคือกระบวนการที่มีชีวิตและมีความกลยุทธ์ ซึ่งช่วยให้การมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางกายกลายเป็นเครื่องมือในการสร้างความสามัคคีและการรวมกลุ่มทางสังคมในโลกที่ซับซ้อนมากขึ้น

บรรณานุกรม

แอนเดอร์สัน, บี. (2549). ชุมชนจินตกรรม: ว่าด้วยกำเนิดและการแพร่กระจายของชาตินิยม. London: Routledge.
แอนโทนินี, อาร์., ตอร์เรซี, ไอ., รอสซาโต, แอล., และซิริลโล, แอล. (2560). การล่ามและการแปลโดยผู้ไม่ใช่มืออาชีพ. Amsterdam: John Benjamins Publishing Company.
แอนตันซิค, เอ็ม. (2553). การแสวงหาความเป็นส่วนหนึ่ง: กรอบการวิเคราะห์. Geography Compass.
ชินเก้, อาร์. เจ., และแฮนราฮาน, เอส. เจ. (2552). จิตวิทยาการกีฬาข้ามวัฒนธรรม. Champaign (IL): Human Kinetics.
ไรบา, ที. วี., ชินเก้, อาร์. เจ., และเทเนนบอม, จี. (2553). การหันเหเชิงวัฒนธรรมในจิตวิทยาการกีฬา. Morgantown, WV: Fitness Information Technology.
เอ็กเคิลส์, ดี. ดับเบิลยู., และเทเนนบอม, จี. (2547). เหตุใดและอย่างไรผู้คนจึงสื่อสารกันในกีฬา: การศึกษาภาคสนามเกี่ยวกับการสื่อสารในทีม. Psychology of Sport and Exercise.
แมคอีแวน, ดี., และโบแชมป์, เอ็ม. อาร์. (2557). การทำงานเป็นทีมในกีฬา: การทบทวนเชิงทฤษฎีและบูรณาการ. International Review of Sport and Exercise Psychology.
กิญโญลี, เอ., และดิแอซ, เอ็ม. กี. ที. (2558). การล่ามโดยผู้ประกอบวิชาชีพสาขาอื่น: กรณีผู้บรรยายกีฬาฟุตบอล. ใน การล่ามและการแปลโดยผู้ไม่ใช่มืออาชีพในสื่อ. Peter Lang.
โลดี, เอ., และฮัวเรซ, เอส. ซี. (2566). ความปลอดภัยด้วยปัญญาประดิษฐ์ในการแข่งขันโอลิมปิกปารีส 2024.
ซัตเซพินา, แอล., และลัดวิกเซน, เจ. เอ. แอล. (2568). โอลิมปิกเชิงอัลกอริทึม: การสำรวจนัยทางจริยธรรมและสังคมของการเฝ้าระวังด้วย AI กรณีปารีส 2024. International Journal of Sport Policy and Politics.
อัลจาซีรา. (2568). แผนที่ประเทศที่รับรองปาเลสไตน์ในปี 2025.
อะลาโกซ, ไอ., เดเมียร์คาน, อี., ออซคาดี, ที. และคณะ (2568). ผลของกีฬาต่อสมรรถภาพทางจิตตามประเภททักษะในนักกีฬาวัยเยาว์. BMC Sports Science, Medicine and Rehabilitation.
เบนส์, อาร์. (2555). นักข่าว นักแปล นักกีฬา และเอเยนต์ของเขา: เกมของการนำเสนอและการแปลผิดในสื่ออังกฤษเกี่ยวกับนักฟุตบอลที่ไม่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นหลัก.
เบนส์, อาร์. (2556). การแปล โลกาภิวัตน์ และนักกีฬาย้ายถิ่นระดับอาชีพ. The Translator.
เบนส์, อาร์. (2561). การแปลและการล่ามสำหรับสื่อในพรีเมียร์ลีกอังกฤษ.
แบร์เนอร์, เอ. (2544). กีฬา ชาตินิยม และโลกาภิวัตน์: มุมมองยุโรปและอเมริกาเหนือ.
เบเกอร์, เอ็ม. (2531). สารานุกรมการศึกษาการแปล Routledge.
เบเกอร์, เอ็ม. (2536). ภาษาศาสตร์คลังข้อมูลและการศึกษาการแปล: นัยและการประยุกต์ใช้.
เบเกอร์, เอ็ม. (2539). การศึกษาการแปลบนฐานคลังข้อมูล: ความท้าทายในอนาคต.
เบเกอร์, เอ็ม., และซัลดานา, จี. (บรรณาธิการ). (2563). สารานุกรมการศึกษาการแปล Routledge (ฉบับที่ 3).
บารัด, เค. (2550). กึ่งกลางจักรวาล: ฟิสิกส์ควอนตัมกับการพัวพันของสสารและความหมาย.
นิตยสารบีบีซี. (2559). ทำไมจึงเรียกว่า Team GB ไม่ใช่ Team UK
เบสเนียร์, เอ็น., และบราวน์เนลล์, เอส. (2555). กีฬา สมัยใหม่ และร่างกาย.
บีล, แอล. (2567). ประกาศรับบทความ: การแปลกีฬา (มกราคม 2026).
แบล็คเลดจ์, เอ., และครีส, เอ. (2560). การใช้หลายภาษาและร่างกาย.
แบล็คเลดจ์, เอ., และครีส, เอ. (2563). พิธีปฏิสัมพันธ์และร่างกายในตลาดเนื้อสัตว์ในเมือง.
บรอน, วี., และคลาร์ก, วี. (2549). การใช้การวิเคราะห์ธีมในจิตวิทยา.
โครนิน, เอ็ม. (2557). กีฬา: บทนำฉบับสั้นมาก.
ดูบุส, เอ็น. (2552). แนวทางทีมมืออาชีพ/กึ่งมืออาชีพในการทำงานกลุ่มกับสตรีผู้ลี้ภัยกัมพูชา.
กอนซาเลซ-เอร์นันเดซ, เจ. และคณะ (2563). ทรัพยากรความยืดหยุ่นในนักกีฬาวัยเยาว์และความสัมพันธ์กับความวิตกกังวล.
กัตมันน์, เอ., และโรว์, ดี. ซี. (2568). กีฬา. Encyclopedia Britannica.
แฮร์ริส, บี. (2521). ความแตกต่างระหว่างนักแปลโดยธรรมชาติและนักแปลมืออาชีพ.
แฮร์ริส, บี. (2533). บรรทัดฐานในการล่าม.
ฮอร์น, เจ., ทอมลินสัน, เอ., และแวนเนล, จี. (2548). ความเข้าใจกีฬา: บทนำสู่การวิเคราะห์ทางสังคมและวัฒนธรรม.
อิงกิลเลรี, ไอ. (2548). สังคมวิทยาของบูร์ดิเยอกับการสร้าง “วัตถุ” ในการศึกษาการแปลและการล่าม.
อิงโกลด์, ที. (2554). การมีชีวิตอยู่: บทความว่าด้วยการเคลื่อนไหว ความรู้ และการบรรยาย.
อิงโกลด์, ที. (2556). การสร้างสรรค์: มานุษยวิทยา โบราณคดี ศิลปะ และสถาปัตยกรรม.
ไอโอซี. (2563). แนวทางข้อกำหนด Rule 50 (จัดทำโดยคณะกรรมการนักกีฬาของ IOC).
อิตายะ, เอช. (2564). บทบาทของล่ามกีฬาและกลยุทธ์การล่าม: กรณีศึกษาล่ามเบสบอลอาชีพของญี่ปุ่น. ใน การสื่อสารและกีฬา. Berlin: De Gruyter Mouton.
จักกูลา, เอ็ม. เอ. (2567). “ทักษะมนุษย์และความสัมพันธ์จะไม่มีวันถูกแทนที่”: การรับรู้สมรรถนะการแปลของผู้ปฏิบัติงานกึ่งวิชาชีพในสภาพแวดล้อมธุรกิจพหุภาษา. Stridon: Studies in Translation and Interpreting.
จาร์วี, จี., ธอร์นตัน, เจ., และแม็กกี้, เอช. (2556). กีฬา วัฒนธรรม และสังคม: บทนำ. London: Routledge.
เจนกินส์, อาร์. (2557). อัตลักษณ์ทางสังคม. London: Routledge.
คาแทน, ดี. (2552). ทฤษฎีการแปลและการปฏิบัติวิชาชีพ: การสำรวจระดับโลกว่าด้วยความแตกแยกสำคัญ. HERMES – Journal of Language and Communication in Business.
กินนูเนน, ที., และคอสคิเนน, เค. (บรรณาธิการ). (2553). ตัวตนและบทบาทเชิงปฏิบัติของนักแปล. Tampere University Press.
คอสคิเนน, เค. (2568). การแปลในที่ทำงาน: การระบุและทำความเข้าใจการแปลแบบกึ่งวิชาชีพในองค์กร. ใน งานวิจัยภาคสนามด้านการแปลและการล่าม. Amsterdam: John Benjamins.
คิโตลา, เอส. (2558). ทรานส์โลคัลลิตี (ความข้ามท้องถิ่น). ใน คู่มือ Routledge ว่าด้วยภาษาและการสื่อสารดิจิทัล. London: Routledge.
แมกไกวร์, เจ. เอ. (2542). กีฬาโลก: อัตลักษณ์ สังคม และอารยธรรม. Cambridge: Polity Press.
มัลรานีย์, เอฟ. (2568). นักกีฬาโอลิมปิกชาวไอริชผู้ถูกบังคับให้แข่งขันในนามสหราชอาณาจักร และลักลอบนำธงไอร์แลนด์เข้าไป. Irish Central.
มัสเซอร์-กรันสกี้, เจ., และคาร์ริลโล, ดี. เอฟ. (2540). การใช้ผู้ปฏิบัติงานสองภาษาและสองวัฒนธรรมในบริการสุขภาพจิต: ประเด็นด้านการจ้าง การฝึกอบรม และการกำกับดูแล. Community Mental Health Journal.
เปเรซ-กอนซาเลซ, แอล., และซูซัม-ซาเรวา, เอส. (2555). ผู้ไม่ใช่มืออาชีพกับการแปลและการล่าม: มุมมองแบบมีส่วนร่วม. The Translator.
เพิคแฮคเกอร์, เอฟ. (2565). ล่ามและการล่าม: การปรับสมดุลใหม่ The Translator.
พิม, เอ. (2551). ว่าด้วยกฎของ Toury ในการแปล. ใน Beyond descriptive translation studies. John Benjamins.
พิม, เอ. (2555). ว่าด้วยการละในการล่ามพร้อมกัน: การวิเคราะห์ความเสี่ยงของความพยายามที่ซ่อนอยู่. ใน Efforts and models in interpreting and translation research. Amsterdam: John Benjamins.
เฉียน, เอ็กซ์. (2560). การใช้กลยุทธ์ของนักแปลมือใหม่ กึ่งวิชาชีพ และมืออาชีพในกระบวนการแปลจีน–อังกฤษ (ดุษฎีนิพนธ์).
ริสคู, เอช. (2553). มุมมองวิทยาศาสตร์การรู้คิดต่อการสื่อสารเชิงเทคนิคและการแปล: การมีร่างกายและบริบทมีความสำคัญจริงหรือไม่? Target.
ริสคู, เอช. (2557). การวิจัยกระบวนการแปลในฐานะการวิจัยปฏิสัมพันธ์. MonTI.
ริสคู, เอช., และรอกล์, อาร์. (2563). การแปลกับการรู้คิดแบบมีบริบท มีร่างกาย กระจายตัว ฝังตัว และขยายออก. ใน The Routledge handbook of translation and cognition. London: Routledge.
แซนเดรลลี, เอ. (2555ก). แนะนำ FOOTIE (ฟุตบอลในยุโรป): การล่ามพร้อมกันในการแถลงข่าวฟุตบอล. ใน Breaking ground in corpus-based interpreting studies. Bern: Peter Lang.
แซนเดรลลี, เอ. (2555ข). การล่ามการแถลงข่าวฟุตบอล: คลังข้อมูล FOOTIE. ใน Interpreting across genres.
แซนเดรลลี, เอ. (2558). “และบางทีคุณช่วยแปลสิ่งที่ฉันพูดด้วย”: ล่ามในการแถลงข่าวฟุตบอล. The Interpreters’ Newsletter.
ซาร์กกี เอเกสตุบบี, เอส. เค. และคณะ (2567). การสร้างแพลตฟอร์มการตลาดร่วมที่มีผลกระทบต่อเนื่อง: กรณี Welcome to Wrexham.
ไซมอน, เอส. (2555). เมืองในฐานะพื้นที่แปล: จุดตัดของภาษาและความทรงจำ. London: Routledge.
ไซมอน, เอส. (2562). พื้นที่แปล: คู่มือภาคสนาม. London: Routledge.
สมิธ, อาร์., สปาย, อาร์., และแมคโดนัลด์, บี. (2562). การบูรณาการผู้อพยพและทุนทางวัฒนธรรมในบริบทกีฬาและกิจกรรมทางกาย: การทบทวนอย่างเป็นระบบ.
สโตยาโนวา, เอส. และคณะ (2568). ความยืดหยุ่นทางจิตและสติในนักกีฬา: การศึกษานำร่อง.
สภาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ. (2567). การเมืองและการประท้วงในโอลิมปิก.
เดอะนิวยอร์กไทมส์. (2568). แผนที่การรับรองปาเลสไตน์ที่เปลี่ยนแปลงไป.
โทเบียส, เอส. และคณะ (2563). การระบุช่องว่างในการพัฒนาวิชาชีพของนักแปลและล่ามในออสเตรเลีย.
ทอมลินสัน, เอ. (2548). วัฒนธรรมกีฬาและนันทนาการ.
ตริเกรอส, อาร์. และคณะ (2562). อารมณ์ สุขภาวะทางจิต และอิทธิพลต่อความยืดหยุ่นในนักกีฬากึ่งอาชีพ.
อูยานิก, จี. บี. (2560). การแปลและการล่ามในบริบทกีฬา.
หวัง, เจ. (2561). “ฉันแปลเฉพาะเนื้อหาและถามคำถามที่จำเป็น”: มุมมองของล่ามต่อการประสานงานและการใช้สรรพนามบุรุษในการล่ามทางโทรศัพท์.
วัตส์, เจ. (2545). ญี่ปุ่นยกย่อง “เดวิด” ผู้เป็นที่รัก. The Guardian.
ซูเมตา, แอล. เอ็น. และคณะ (2559). ประสิทธิผลร่วมในกีฬา: การประสานอารมณ์และภาวะลื่นไหลร่วม.
ฮอลล์, อี. ที. (2540). การเป็นตัวแทน: การแทนความทางวัฒนธรรมและกระบวนการสร้างความหมาย.
ฮอฟสเตด, จี. (2534). วัฒนธรรมและองค์กร: ซอฟต์แวร์ของจิตใจ.
ฮิเมเนซ-เครสโป, เอ็ม. เอ. (2567). การแปลเชิงโลคัลไลเซชัน. Routledge.
มันเดย์, เจ. (2559). บทนำสู่การศึกษาการแปล (ฉบับที่ 3).
โอเฮแกน, เอ็ม., และแอชเวิร์ท, ดี. (2546). การสื่อสารผ่านการแปลในโลกดิจิทัล: ความท้าทายของโลกาภิวัตน์และโลคัลไลเซชัน.
พิม, เอ. (2553). การสำรวจทฤษฎีการแปล. Routledge.

ขอใช้บริการนักวิชาชีพของสมาคมได้ที่:https://www.seaproti.org/practitioners/

สมาคมวิชาชีพนักแปลและล่ามแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (SEAProTI) ได้ประกาศหลักเกณฑ์และคุณสมบัติของผู้ที่ขึ้นทะเบียนเป็น “นักแปลรับรอง (Certified Translators) และผู้รับรองการแปล (Translation Certification Providers) และล่ามรับรอง (Certified Interpreters)” ของสมาคม หมวดที่ 9 และหมวดที่ 10 ในราชกิจจานุเบกษา ของสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี ในสำนักนายกรัฐมนตรี แห่งราชอาณาจักรไทย ลงวันที่ 25 ก.ค. 2567 เล่มที่ 141 ตอนที่ 66 ง หน้า 100 อ่านฉบับเต็มได้ที่: นักแปลรับรอง ผู้รับรองการแปล และล่ามรับรอง

สำนักคณะกรรมการกฤษฎีกาเสนอให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา โดยกำหนดให้นักแปลที่ขึ้นทะเบียน รวมถึงผู้รับรองการแปลจากสมาคมวิชาชีพหรือสถาบันสอนภาษาที่มีการอบรมและขึ้นทะเบียน สามารถรับรองคำแปลได้ (จดหมายถึงสมาคม SEAProTI ลงวันที่ 28 เม.ย. 2568)

สมาคมวิชาชีพนักแปลและล่ามแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็นสมาคมวิชาชีพแห่งแรกและแห่งเดียวในประเทศไทยและภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่มีระบบรับรองนักแปลรับรอง ผู้รับรองการแปล และล่ามรับรอง

สำนักงานใหญ่: อาคารบ้านราชครู เลขที่ 33 ห้อง 402 ซอยพหลโยธิน 5 ถนนพหลโยธิน แขวงพญาไท เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร 10400 ประเทศไทย