The Problem of “Translated by One Provider, Corrected by Another” in 2025:
A Structural, Professional Ethics, and User-Impact Analysis of Translation Services in Thailand
3 January 2025, Bangkok—In 2025, the document translation service sector in Thailand continues to face persistent problems that significantly affect service users. One particularly widespread phenomenon is commonly referred to as “translated by one provider, corrected by another.” This term describes situations in which translation agencies accept translation assignments but refuse to take responsibility for revising or correcting the work when documents are rejected by relevant authorities. As a result, members of the public are forced to incur additional costs, lose valuable time, and find themselves in a structurally disadvantaged position. This article aims to analyze this phenomenon from the perspectives of professional structure, ethics, and social impact, while proposing a conceptual framework for strengthening accountability standards within the translation profession.
The expansion of cross-border transactions over the past decade has made document translation an essential component of legal proceedings, education, and public administration. In 2025, demand for translation services has increased markedly, particularly in relation to court submissions, embassy applications, and international transactions. However, this market growth has not been accompanied by a systematic regulatory framework governing quality standards and professional accountability. Consequently, recurring problems have emerged that directly affect service users.
Characteristics and Mechanisms of the Problem
The phenomenon of “translated by one provider, corrected by another” reflects a service model that inappropriately separates responsibility from the translation process itself. Some translation providers focus primarily on delivering documents within the agreed timeframe while failing to conduct adequate professional revision or quality control. When documents are rejected by government agencies or other relevant institutions due to linguistic, substantive, or formatting inaccuracies, these providers frequently disclaim responsibility by asserting that the translation task has already been completed. In other cases, they agree to revise the work only upon payment of additional fees, even when the errors originate from the translator. Consequently, service users are compelled to seek correction or retranslation from another provider.
Impact on Service Users and Society
The consequences of this problem are evident across multiple dimensions. Service users bear unnecessary additional financial and time burdens, which may result in delays in exercising legal rights, submitting applications to government authorities, or pursuing educational and employment opportunities abroad. At the societal level, this practice undermines public trust in the translation service system and contributes to structural inequality, as the burden of professional errors is shifted onto users who are not responsible for the inaccuracies.
Ethical and Professional Standards Analysis
According to internationally recognized principles of translation ethics, translation is not merely the transfer of content from one language to another but a professional process that entails responsibility for accuracy, completeness, and functional usability in real-world contexts. Refusing to correct errors attributable to the translator, or charging service users additional fees for such corrections, constitutes a clear violation of professional accountability and fairness. This issue highlights a significant gap between commercial practices and the ethical principles that should govern language service professions.
Academic and Policy-Oriented Proposals
Within the context of 2025, addressing the problem of “translated by one provider, corrected by another” requires structural solutions. These include raising public awareness of service users’ rights, establishing minimum accountability standards for translation providers, and strengthening the role of professional organizations in regulating quality and ethics. Clearly distinguishing between translation fees and professional responsibility for translator-generated errors is a critical issue that warrants serious policy attention.
Conclusion
The phenomenon of “translated by one provider, corrected by another,” which has become particularly visible in 2025, is not merely a matter of inefficient service delivery. Rather, it represents a structural problem reflecting deficiencies in professional standards and ethics within Thailand’s translation industry. Enhancing service quality and protecting service users require an integrated approach combining professional self-regulation, clearly defined best practices, and a system grounded in fairness as its central principle.
About Certified Translators, Translation Certifiers, and Certified Interpreters of SEAProTI
The Southeast Asian Association of Professional Translators and Interpreters (SEAProTI) has formally announced the qualifications and requirements for registration of Certified Translators, Translation Certification Providers, and Certified Interpreters in Sections 9 and 10 of the Royal Gazette, published by the Secretariat of the Cabinet, Office of the Prime Minister of Thailand, on 25 July 2024 (Vol. 141, Part 66 Ng, p. 100). Certified Translators, Translation Certification Providers, and Certified Interpreters
The Council of State has proposed the enactment of a Royal Decree, granting registered translators and recognised translation certifiers from professional associations or accredited language institutions the authority to provide legally valid translation certification (Letter to SEAProTI dated April 28, 2025)
SEAProTI is the first professional association in Thailand and Southeast Asia to implement a comprehensive certification system for translators, certifiers, and interpreters.
Head Office: Baan Ratchakru Building, No. 33, Room 402, Soi Phahonyothin 5, Phahonyothin Road, Phaya Thai District, Bangkok 10400, Thailand
Email: hello@seaproti.com | Tel.: (+66) 2-114-3128 (Office hours: Mon–Fri, 09:00–17:00)
ปัญหา “แปลที่หนึ่ง ตรวจแก้อีกที่” ในปี พ.ศ. 2568: การวิเคราะห์เชิงโครงสร้าง จริยธรรมวิชาชีพ และผลกระทบต่อผู้ใช้บริการแปลเอกสารในประเทศไทย
3 มกราคม 2568, กรุงเทพมหานคร – ในปี พ.ศ. 2568 ภาคบริการแปลเอกสารในประเทศไทยเผชิญปัญหาที่ส่งผลกระทบต่อผู้ใช้บริการอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะปรากฏการณ์ที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า “แปลที่หนึ่ง ตรวจแก้อีกที่” ซึ่งหมายถึงสถานการณ์ที่ร้านแปลรับงานแปลเอกสารโดยไม่รับผิดชอบต่อการแก้ไขงานเมื่อเอกสารถูกหน่วยงานที่เกี่ยวข้องตีกลับ ส่งผลให้ประชาชนต้องเสียค่าใช้จ่ายซ้ำซ้อน เสียเวลา และตกอยู่ในสถานะเสียเปรียบ บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ปัญหาดังกล่าวในเชิงโครงสร้างทางวิชาชีพ จริยธรรม และผลกระทบเชิงสังคม พร้อมทั้งเสนอกรอบแนวคิดเพื่อยกระดับมาตรฐานความรับผิดชอบในวิชาชีพการแปล
การขยายตัวของการติดต่อธุรกรรมข้ามพรมแดนในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา ทำให้บริการแปลเอกสารกลายเป็นส่วนสำคัญของกระบวนการทางกฎหมาย การศึกษา และการบริหารจัดการภาครัฐ ในปี พ.ศ. 2568 ความต้องการบริการแปลเอกสารเพิ่มสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัดจากการยื่นคำร้องต่อศาล การยื่นเอกสารต่อสถานทูต และการดำเนินธุรกรรมระหว่างประเทศ อย่างไรก็ตาม การเติบโตของตลาดดังกล่าวมิได้มาพร้อมกับการกำกับมาตรฐานด้านคุณภาพและความรับผิดชอบของผู้ให้บริการอย่างเป็นระบบ ส่งผลให้เกิดปัญหาซ้ำซากที่กระทบต่อผู้ใช้บริการโดยตรง
ลักษณะและกลไกของปัญหา
ปรากฏการณ์ “แปลที่หนึ่ง ตรวจแก้อีกที่” สะท้อนกลไกการให้บริการที่แยกความรับผิดชอบออกจากกระบวนการแปลอย่างไม่เหมาะสม ร้านแปลบางแห่งรับงานแปลโดยมุ่งเน้นเพียงการส่งมอบเอกสารตามระยะเวลาที่ตกลง โดยขาดการตรวจทานเชิงวิชาชีพอย่างเพียงพอ เมื่อเอกสารถูกหน่วยงานราชการหรือองค์กรที่เกี่ยวข้องปฏิเสธเนื่องจากความคลาดเคลื่อนทางภาษา เนื้อหา หรือรูปแบบ ร้านแปลดังกล่าวมักปฏิเสธความรับผิดชอบ โดยอ้างว่างานแปลได้ดำเนินการเสร็จสิ้นแล้ว หรือเรียกเก็บค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมสำหรับการแก้ไข แม้ความผิดพลาดจะเกิดจากผู้แปลเอง ผลที่ตามมาคือผู้ใช้บริการจำเป็นต้องนำเอกสารไปแก้ไขหรือแปลใหม่กับผู้ให้บริการรายอื่น
ผลกระทบต่อผู้ใช้บริการและสังคม
ผลกระทบจากปัญหานี้ปรากฏชัดในหลายมิติ ผู้ใช้บริการต้องแบกรับภาระค่าใช้จ่ายและเวลาเพิ่มขึ้นโดยไม่จำเป็น ซึ่งอาจส่งผลให้เกิดความล่าช้าในการใช้สิทธิทางกฎหมาย การยื่นคำร้องต่อหน่วยงานรัฐ หรือการดำเนินการด้านการศึกษาและการทำงานในต่างประเทศ ในเชิงสังคม ปัญหาดังกล่าวบั่นทอนความเชื่อมั่นของประชาชนต่อระบบบริการแปลเอกสาร และสร้างความเหลื่อมล้ำ เนื่องจากภาระความผิดพลาดถูกผลักไปยังผู้ใช้บริการซึ่งมิได้เป็นฝ่ายก่อให้เกิดความคลาดเคลื่อนนั้น
การวิเคราะห์เชิงจริยธรรมและมาตรฐานวิชาชีพ
ตามหลักจริยธรรมของวิชาชีพการแปลที่ได้รับการยอมรับในระดับสากล การแปลเป็นกระบวนการที่ผู้ประกอบวิชาชีพต้องรับผิดชอบต่อความถูกต้อง ความครบถ้วน และความสามารถในการใช้งานของเอกสารในบริบทจริง การปฏิเสธการแก้ไขงานที่มีข้อผิดพลาดจากผู้แปลเอง หรือการเรียกเก็บค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมจากผู้ใช้บริการ จึงถือเป็นการละเมิดหลักความรับผิดชอบและความเป็นธรรมทางวิชาชีพ ปัญหานี้สะท้อนช่องว่างระหว่างการปฏิบัติทางธุรกิจกับหลักจริยธรรมที่ควรยึดถือในวิชาชีพบริการภาษา
ข้อเสนอเชิงวิชาการและเชิงนโยบาย
ในบริบทของปี พ.ศ. 2568 การแก้ไขปัญหา “แปลที่หนึ่ง ตรวจแก้อีกที่” จำเป็นต้องพิจารณาในระดับโครงสร้าง ทั้งในด้านการสร้างความตระหนักรู้แก่ผู้ใช้บริการเกี่ยวกับสิทธิของตน การกำหนดมาตรฐานขั้นต่ำด้านความรับผิดชอบของผู้ให้บริการแปล และการส่งเสริมบทบาทขององค์กรวิชาชีพในการกำกับคุณภาพและจริยธรรม การแยกความแตกต่างอย่างชัดเจนระหว่างค่าบริการแปลกับความรับผิดชอบต่อข้อผิดพลาดจากผู้แปลเอง เป็นประเด็นสำคัญที่ควรได้รับการผลักดันอย่างจริงจัง
บทสรุป
ปรากฏการณ์ “แปลที่หนึ่ง ตรวจแก้อีกที่” ที่ปรากฏอย่างชัดเจนในปี พ.ศ. 2568 มิใช่เพียงปัญหาการให้บริการที่ขาดประสิทธิภาพ หากแต่เป็นปัญหาเชิงโครงสร้างที่สะท้อนช่องว่างด้านมาตรฐานและจริยธรรมในวิชาชีพการแปลของประเทศไทย การยกระดับคุณภาพบริการและการคุ้มครองผู้ใช้บริการจำเป็นต้องอาศัยการบูรณาการระหว่างการกำกับตนเองของวิชาชีพ การกำหนดแนวปฏิบัติที่ชัดเจน และการยึดหลักความเป็นธรรมเป็นศูนย์กลางของระบบบริการแปลเอกสาร
เกี่ยวกับนักแปลรับรอง ผู้รับรองการแปล และล่ามรับรองของสมาคมวิชาชีพนักแปลและล่ามแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
สมาคมวิชาชีพนักแปลและล่ามแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (SEAProTI) ได้ประกาศหลักเกณฑ์และคุณสมบัติผู้ที่ขึ้นทะเบียนเป็น “นักแปลรับรอง (Certified Translators) และผู้รับรองการแปล (Translation Certification Providers) และล่ามรับรอง (Certified Interpreters)” ของสมาคม หมวดที่ 9 และหมวดที่ 10 ในราชกิจจานุเบกษา ของสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี ในสำนักนายกรัฐมนตรี แห่งราชอาณาจักรไทย ลงวันที่ 25 ก.ค. 2567 เล่มที่ 141 ตอนที่ 66 ง หน้า 100 อ่านฉบับเต็มได้ที่: นักแปลรับรอง ผู้รับรองการแปล และล่ามรับรอง
สำนักคณะกรรมการกฤษฎีกา เสนอให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา โดยกำหนดให้นักแปลที่ขึ้นทะเบียน รวมถึงผู้รับรองการแปลจากสมาคมวิชาชีพหรือสถาบันสอนภาษาที่มีการอบรมและขึ้นทะเบียน สามารถรับรองคำแปลได้ (จดหมายถึงสมาคม SEAProTI ลงวันที่ 28 เม.ย. 2568)
สมาคมวิชาชีพนักแปลและล่ามแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นสมาคมวิชาชีพแห่งแรกและแห่งเดียวในประเทศไทยและภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่มีระบบรับรองนักแปลรับรอง ผู้รับรองการแปล และล่ามรับรอง
สำนักงานใหญ่: อาคารบ้านราชครู เลขที่ 33 ห้อง 402 ซอยพหลโยธิน 5 ถนนพหลโยธิน แขวงพญาไท เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร 10400 ประเทศไทย
อีเมล: hello@seaproti.com โทรศัพท์: (+66) 2-114-3128 (เวลาทำการ: วันจันทร์–วันศุกร์ เวลา 09.00–17.00 น.
