Forensic Linguistics and Consumer Confusion in Trademark Adjudication:
A Phonological and Sociophonetic Reading of the Thai Supreme Court Judgment No. 2079/2518
Author: Wanitcha Sumanat, president of the Southeast Asian Association of Professional Translators and Interpreters (SEAProTI) and a professional forensic linguist.
This article examines Thai Supreme Court Judgment No. 2079/2518, a trademark dispute in which the Court relied on “ordinary consumer perception” to assess similarity and the likelihood of confusion. Drawing on forensic linguistics and basic forensic phonetics, the analysis demonstrates that the contested marks (KAYABA/KYB vs. KAYADA/KYD) exhibit high phonological similarity and can be modeled as minimal-pair contrasts involving /b/ versus /d/ in a low-salience word-final position. The article further argues that gist-based recognition, strong orthographic proximity, and sociophonetic variation in Thai users’ pronunciation of English-origin forms collectively reduce the perceptual weight of the B/D distinction in real marketplace conditions. The findings suggest that the Court’s reasoning aligns with established insights from speech perception and psycholinguistics, and that forensic linguistic frameworks can improve the transparency and auditability of “similarity” determinations in intellectual property adjudication.
Keywords: forensic linguistics, forensic phonetics, trademark similarity, likelihood of confusion, minimal pairs, perceptual salience, gist memory, orthographic proximity, sociophonetic variation
Introduction
Trademark similarity disputes are often treated as visual or marketing controversies. Yet the operational core of consumer confusion lies in language processing, including speech perception, reading, and memory under time constraints. Supreme Court Judgment No. 2079/2518 offers a particularly instructive case because the Court explicitly invoked similarity in “pronunciation” alongside the overall visual resemblance of the marks and packaging. This article asks how the Court’s “ordinary consumer perception” standard can be reconstructed through a forensic linguistic lens and which linguistic variables make the inference to likely confusion empirically plausible.
Case Background and Analytical Focus
The plaintiff used the marks KAYABA and KYB for shock absorbers, while the defendant used KAYADA and KYD for the same product category. The Court emphasized that the marks differed essentially only in the final letter, B versus D, and that the pronunciation and overall packaging presentation were highly similar. This article focuses on the linguistic component of similarity—how small contrasts may fail to function as robust discriminators in real-world recognition—especially where consumers process stimuli quickly and rely on familiar patterns rather than exhaustive letter-by-letter inspection.
Theoretical Framework and Method
The study adopts a qualitative explanatory approach, linking judicial observations to core concepts in forensic linguistics and speech perception: phonological similarity, minimal pairs, perceptual salience, gist memory, orthographic proximity, and sociophonetic variation. These constructs provide a structured account of why a single segmental contrast may be perceptually weak in marketplace settings, particularly in cross-linguistic environments where English forms are used by Thai-speaking consumers (Coulthard & Johnson, 2010; Solan & Tiersma, 2005). The phonetic reasoning also draws on general principles of forensic voice and speech analysis that highlight the role of noise, variability, and listener expectations in real-life perception (Hollien, 2002).
Forensic Linguistic Analysis
Phonological Similarity and Minimal-Pair Contrast
KAYABA versus KAYADA differs primarily by /b/ versus /d/ in the final position. Both are voiced oral stops, sharing manner and voicing features and differing mainly in place of articulation. This constitutes a minimal contrast in a highly similar phonological environment. Under everyday listening conditions—where attention is limited and acoustic cues may be degraded—the discriminability of such contrasts can drop, increasing the plausibility of confusion.
For KYB versus KYD, the same logic applies in a compressed initialism format. The shared “KY-” sequence functions as the salient anchor, while the final consonant letter becomes a detail that requires deliberate attention to differentiate, especially when consumers encounter the mark briefly.
Perceptual Salience and Word-Final Position
The Court’s emphasis that the difference occurs only at the end of the word can be grounded in perceptual salience. Word-final distinctions often carry less perceptual prominence than initial cues in rapid recognition tasks, particularly when recognition is guided by familiarity and expectancy. Consequently, a final-letter contrast may be insufficient to prevent confusion when other cues converge.
Gist Memory and Holistic Recognition
The judgment also relied on overall resemblance in packaging, color, and layout. This maps onto gist memory: consumers frequently store and retrieve the “general impression” of a brand presentation rather than its complete orthographic specification. When the overall presentation is highly similar, gist-based processing can override fine-grained letter-level checking, further diminishing the functional weight of the B/D distinction.
Orthographic Proximity
Orthographic proximity is extremely high in this case: the strings share almost all letters and the same sequence structure. A single terminal substitution is a low-cost manipulation that preserves the visual template, making it a weak differentiator under conditions of fast reading, peripheral attention, or mediated purchasing contexts.
Sociophonetic Variation in Thai Use of English Forms
Although not explicitly theorized by the Court, the sociophonetic environment is relevant. Thai-speaking consumers may produce and perceive English-origin forms with variable realizations, including reduced final consonant cues, Thai-influenced articulations, or mixed reading strategies (e.g., letter-naming vs. word reading). Such sociophonetic variation can blur the /b/–/d/ distinction in practice, raising the probability of confusion in the target community.
Discussion: Making “Ordinary Consumer Perception” More Auditable
A frequent critique of “ordinary consumer perception” is that it may appear impressionistic. Forensic linguistics can make it more auditable by specifying variables that systematically increase confusion risk: minimal phonological contrast, low perceptual salience of the contrast position, gist-based memory dominance, strong orthographic proximity, and heightened sociophonetic variability in a cross-linguistic marketplace. In this light, the Court’s reasoning can be read as consistent with well-established insights from language processing rather than as a purely intuitive assessment.
Conclusion
Supreme Court Judgment No. 2079/2518 illustrates that trademark similarity is fundamentally a human-perception question. A minimal /b/–/d/ contrast at the word-final position, combined with high orthographic similarity and holistic packaging resemblance, provides a robust forensic linguistic explanation for the Court’s finding of likely consumer confusion. The article argues that integrating forensic linguistic concepts into trademark adjudication can strengthen the transparency of similarity determinations and support more structured, evidence-sensitive reasoning.
References
Coulthard, M., & Johnson, A. (2010). The Routledge handbook of forensic linguistics. Routledge.
Hollien, H. (2002). Forensic voice identification. Academic Press.
Solan, L. M., & Tiersma, P. M. (2005). Speaking of crime: The language of criminal justice. University of Chicago Press.
Thai Supreme Court. (1975). Judgment No. 2079/2518 (Office of Supreme Court Judicial Assistants).
This section provides information about certified translators, translation certifiers, and certified interpreters associated with SEAProTI.
The Southeast Asian Association of Professional Translators and Interpreters (SEAProTI) has officially shared the qualifications and requirements for becoming Certified Translators, Translation Certification Providers, and Certified Interpreters in Sections 9 and 10 of the Royal Gazette, which was published by the Prime Minister’s Office in Thailand on July 25, 2024. Certified Translators, Translation Certification Providers, and Certified Interpreters
The Council of State has proposed the enactment of a Royal Decree, granting registered translators and recognised translation certifiers from professional associations or accredited language institutions the authority to provide legally valid translation certification (Letter to SEAProTI dated April 28, 2025)
SEAProTI is the first professional association in Thailand and Southeast Asia to implement a comprehensive certification system for translators, certifiers, and interpreters.
Head Office: Baan Ratchakru Building, No. 33, Room 402, Soi Phahonyothin 5, Phahonyothin Road, Phaya Thai District, Bangkok 10400, Thailand
Email: hello@seaproti.com | Tel.: (+66) 2-114-3128 (Office hours: Mon–Fri, 09:00–17:00)
นิติภาษาศาสตร์กับความสับสนของผู้บริโภคในการพิจารณาเครื่องหมายการค้า:
การวิเคราะห์คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2079/2518 ผ่านกรอบสัทวิทยา การรับรู้ และสังคมสัทศาสตร์
ผู้แต่ง วณิชชา สุมานัส นายกสมาคมวิชาชีพนักแปลและล่ามแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และนักนิติภาษาศาสตร์วิชาชีพ
22 กุมภาพันธ์ 2569, กรุงเทพมหานคร – บทความนี้วิเคราะห์คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2079/2518 ซึ่งเป็นข้อพิพาทเครื่องหมายการค้าที่มีองค์ประกอบสำคัญด้าน “การรับรู้ของคนทั่วไป” ต่อความเหมือนหรือคล้ายของเครื่องหมาย โดยใช้กรอบนิติภาษาศาสตร์ (forensic linguistics) และนิติศาสตร์ทางเสียง (forensic phonetics) เพื่ออธิบายตรรกะของศาลในมิติที่ลึกกว่าการเทียบตัวอักษรแบบตรงตัว งานวิจัยชี้ว่า ความคล้ายเชิงสัทวิทยา (phonological similarity) ระหว่าง KAYABA/KYB กับ KAYADA/KYD มีลักษณะเป็น “คู่ตรงข้ามขั้นต่ำ” (minimal pairs) ในตำแหน่งที่มีความเด่นเชิงการรับรู้ต่ำ (perceptual salience ต่ำ) ประกอบกับกลไกการจดจำแบบ “สาระสำคัญ” (gist memory) และความใกล้เคียงเชิงตัวอักษร (orthographic proximity) ทำให้ความต่างเพียง B/D สามารถถูกลดทอนความสำคัญในบริบทตลาดจริง นอกจากนี้ บทความเสนอว่า ความผันแปรเชิงสังคมสัทศาสตร์ (sociophonetic variation) ของการออกเสียงคำอังกฤษในชุมชนผู้ใช้ภาษาไทยช่วยเพิ่มโอกาสสับสนตามแนว reasoning ของศาลได้อย่างเป็นระบบ บทสรุปของบทความคือ คดีดังกล่าวสะท้อนว่ามาตรฐาน “ผู้บริโภคโดยทั่วไป” สอดคล้องกับความรู้ด้านการรับรู้ภาษาและการประมวลผลเสียงพูดในสถานการณ์จริง และนิติภาษาศาสตร์สามารถเป็นเครื่องมือช่วยทำให้เหตุผลทางกฎหมายมีความตรวจสอบได้มากขึ้นในคดีทรัพย์สินทางปัญญา
คำสำคัญ: นิติภาษาศาสตร์, นิติศาสตร์ทางเสียง, เครื่องหมายการค้า, ความสับสนของผู้บริโภค, คู่ตรงข้ามขั้นต่ำ, การเด่นเชิงการรับรู้, การจดจำแบบ gist, ความใกล้เคียงเชิงตัวอักษร, สังคมสัทศาสตร์
บทนำ
ข้อพิพาทเครื่องหมายการค้ามักถูกทำความเข้าใจว่าเป็นปัญหา “ภาพ” หรือ “การตลาด” ทว่าหากพิจารณาในเชิงพฤติกรรมผู้บริโภคแล้ว กลไกหลักของความสับสนอยู่ที่การรับรู้ภาษา การประมวลผลเสียงพูด และการจดจำรูปคำ โดยเฉพาะเมื่อเครื่องหมายเป็นคำหรือคำย่อในอักษรโรมันซึ่งต้องอาศัยทั้งการอ่านและการออกเสียง คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2079/2518 เป็นกรณีศึกษาที่เด่นชัด เพราะศาลวางเหตุผลเรื่อง “สำเนียงการอ่านคล้ายกัน” ควบคู่กับ “ภาพรวมของตัวอักษรและบรรจุภัณฑ์” ก่อนสรุปว่าอาจทำให้สาธารณชนหลงผิด บทความนี้จึงตั้งคำถามว่า เหตุผลดังกล่าวอธิบายได้อย่างไรในภาษาศาสตร์เชิงนิติวิทยาศาสตร์ และกรอบแนวคิดใดช่วยทำให้การประเมินความเหมือนหรือคล้ายมีโครงสร้างตรวจสอบได้
ภูมิหลังคดีและประเด็นแห่งการวิเคราะห์
ในคดีนี้ โจทก์ใช้เครื่องหมาย KAYABA และ KYB กับสินค้าเครื่องกันสะเทือน ส่วนจำเลยใช้ KAYADA และ KYD ศาลพิจารณาว่าแตกต่างเพียงตัวอักษรท้าย B กับ D ขณะที่องค์ประกอบอื่นคล้ายคลึงทั้งรูปคำ สำเนียงการอ่าน และลักษณะการนำเสนอบนกล่องสินค้า ตรรกะส่วนที่บทความให้ความสำคัญคือการประเมิน “ความคล้ายที่เพียงพอจะก่อให้เกิดความสับสน” ผ่านมุมมองผู้บริโภคทั่วไป ซึ่งสอดคล้องกับแกนกลางของคดีเครื่องหมายการค้าในหลายระบบกฎหมาย กล่าวคือ ไม่ต้องพิสูจน์ว่าเกิดความสับสนจริงในทุกกรณี หากแต่ต้องประเมินความเป็นไปได้ของความสับสนอย่างมีเหตุผล
กรอบทฤษฎีและวิธีวิทยา: นิติภาษาศาสตร์เพื่ออธิบาย “ความคล้าย”
บทความใช้การวิเคราะห์เชิงคุณภาพแบบอธิบายเหตุผลทางภาษาศาสตร์ (qualitative explanatory analysis) โดยเชื่อมข้อเท็จจริงที่ปรากฏในคำพิพากษากับแนวคิดหลักห้าชุด ได้แก่ phonological similarity, minimal pairs, perceptual salience, gist memory, orthographic proximity และ sociophonetic variation ซึ่งเป็นคำสำคัญในงานนิติภาษาศาสตร์และจิตวิทยาภาษาในการอธิบายการรับรู้และความคลาดเคลื่อนทางภาษา (Coulthard & Johnson, 2010; Solan & Tiersma, 2005) รวมถึงหลักการทั่วไปของนิติศาสตร์ทางเสียงที่เน้นความเสี่ยงของความคลาดเคลื่อนในสภาพแวดล้อมจริง เช่น เสียงรบกวน ความเร่งรีบ และความผันแปรของผู้พูด (Hollien, 2002)
ผลการวิเคราะห์เชิงนิติภาษาศาสตร์
ความคล้ายเชิงสัทวิทยา (Phonological Similarity) และคู่ตรงข้ามขั้นต่ำ (Minimal Pairs)
ความต่างระหว่าง KAYABA กับ KAYADA อยู่ที่พยัญชนะท้าย /b/ กับ /d/ ซึ่งเป็นเสียงพยัญชนะกักก้องเหมือนกัน ต่างกันที่ตำแหน่งการเปล่งเสียง ความต่างลักษณะนี้จัดเป็นคู่ตรงข้ามขั้นต่ำในเชิงโครงสร้างเสียง เพราะโครงพยางค์และสระเดิมยังคงเหมือนเดิมเกือบทั้งหมด เมื่อความต่างมีขนาด “เล็ก” ทางโครงสร้างเสียง ความเสี่ยงของการสับสนในสถานการณ์จริงย่อมเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะเมื่อการรับรู้เกิดแบบรวดเร็วและไม่มีแรงจูงใจให้ตรวจทานละเอียด
ในส่วน KYB กับ KYD แม้เป็นคำย่อ แต่หลักการเดียวกันยังทำงาน กล่าวคือ รูปแบบ “KY-” เป็นแกนจำหลัก ส่วนตัวท้ายเป็นจุดต่างที่ต้องใช้ความใส่ใจจึงจะแยกได้ และการอ่านคำย่อในทางปฏิบัติมักเกิดทั้งในรูปการเห็นและการได้ยิน จึงทำให้ความคล้ายทางเสียงและทางรูปเสริมแรงกัน
ความเด่นเชิงการรับรู้ (Perceptual Salience) กับตำแหน่งของความต่าง
คำพิพากษาระบุว่าความต่างเกิดที่ตัวอักษรท้าย ซึ่งในจิตวิทยาภาษาและการรับรู้คำ มักเป็นตำแหน่งที่มีความเด่นต่ำกว่าเมื่อเทียบกับส่วนต้นของคำในสถานการณ์อ่านอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะเมื่อผู้บริโภคไม่ได้ตั้งเป้าหมายเพื่อ “พิสูจน์ความต่าง” แต่ต้องการเพียงระบุยี่ห้อที่คุ้นเคย การที่ความต่างอยู่ตำแหน่งท้ายจึงทำให้ความต่างนั้นมีแนวโน้มถูกมองข้ามได้ง่าย และสนับสนุนข้อสรุปศาลว่า “อาจทำให้หลงผิด” แม้ต่างกันเพียงตัวเดียว
การจดจำแบบ gist (Gist Memory) และการรับรู้แบบภาพรวม
ข้อสังเกตของศาลเกี่ยวกับสีสันและการจัดวางตัวอักษรบนกล่องสะท้อนกลไกการจดจำแบบ gist คือผู้บริโภคมักจำ “สาระสำคัญ” หรือ “ภาพรวม” ของสิ่งเร้า มากกว่าจำรายละเอียดทุกตัวอักษรอย่างครบถ้วน เมื่อกล่องมีการจัดวางและโทนภาพคล้ายกัน ความทรงจำเชิงภาพรวมยิ่งครอบงำรายละเอียดปลายคำ กรอบนี้ทำให้เหตุผลของศาลมิได้เป็นเพียงการเปรียบเทียบรูปคำอย่างผิวเผิน แต่สอดคล้องกับหลักการรับรู้มนุษย์ที่มักประมวลผลโดยอาศัย pattern และความคุ้นเคย
ความใกล้เคียงเชิงตัวอักษร (Orthographic Proximity)
ความใกล้เคียงเชิงตัวอักษรในคดีนี้สูงมาก เพราะลำดับตัวอักษรเหมือนกันแทบทั้งหมด ความต่างเพียง B/D เป็นความต่างที่เกิดในตำแหน่งท้าย ซึ่งยิ่งลดโอกาสที่ผู้บริโภคจะตรวจพบเมื่อการอ่านเกิดเร็วหรือเกิดในสภาวะแวดล้อมที่ไม่เอื้อต่อการพิจารณา เช่น ร้านค้า โกดัง หรือการสั่งซื้อผ่านคนกลาง ความใกล้เคียงเชิงตัวอักษรจึงเป็นตัวแปรสำคัญคู่กับความคล้ายทางเสียงในการอธิบายความสับสน
ความผันแปรเชิงสังคมสัทศาสตร์ (Sociophonetic Variation) ในบริบทผู้ใช้ภาษาไทย
แม้ศาลไม่ได้กล่าวในเชิงทฤษฎี แต่บริบทการใช้คำอังกฤษในชุมชนผู้ใช้ภาษาไทยมีแนวโน้มผันแปรสูง ทั้งในระดับสำเนียง ความชัดของเสียงท้ายคำ และการอ่านแบบไทยทับศัพท์ ความผันแปรนี้ทำให้ความต่าง /b/ กับ /d/ หรือ B กับ D ในคำย่อมีโอกาสถูกทำให้ “จาง” ในการรับรู้จริง กล่าวอีกนัยหนึ่ง sociophonetic variation ทำหน้าที่เป็นตัวขยายความเสี่ยงของความสับสน โดยเฉพาะเมื่อคู่ความใช้เครื่องหมายกับสินค้าชนิดเดียวกัน และมีการนำเสนอภาพลักษณ์คล้ายกัน
อภิปรายผล: นิติภาษาศาสตร์ช่วยทำให้เหตุผลของศาลตรวจสอบได้อย่างไร
การอ้าง “การรับรู้ของคนทั่วไป” อาจถูกวิพากษ์ว่าเป็นมาตรฐานที่กว้างและอาศัยวิจารณญาณสูง อย่างไรก็ตาม นิติภาษาศาสตร์ช่วยแปลงมาตรฐานดังกล่าวให้มี “โครงสร้าง” มากขึ้นผ่านตัวแปรที่อธิบายได้ ได้แก่ ขนาดของความต่างทางสัทวิทยา ตำแหน่งของความต่าง ความเด่นเชิงการรับรู้ กลไกการจดจำแบบ gist และระดับความผันแปรเชิงสังคมสัทศาสตร์ เมื่อจัดวางตัวแปรเหล่านี้ร่วมกัน เหตุผลของศาลในคดี 2079/2518 จึงสอดคล้องกับหลักความน่าจะเป็นของความสับสนในโลกจริง มากกว่าการเป็นข้อสรุปแบบสามัญสำนึกที่ไม่สามารถตรวจสอบได้
ข้อสังเกตเชิงนโยบายและการประยุกต์ใช้
คดีนี้ยังสะท้อนข้อเท็จจริงเชิงระบบว่า การพิสูจน์ “ความคล้ายจนสับสน” เป็นคนละชั้นกับ “สิทธิในการเยียวยา” ตามกฎหมายเครื่องหมายการค้าในยุคนั้น แม้ศาลจะเห็นว่าเป็นการเลียนและล่วงสิทธิ แต่กลับจำกัดการให้ค่าเสียหายหรือคำสั่งห้ามด้วยเงื่อนไขการจดทะเบียนและข้อจำกัดตามมาตรา 29 ประเด็นนี้ชี้ว่า ในทางปฏิบัติ ผู้ถือสิทธิที่ใช้เครื่องหมายมายาวนานแต่ยังไม่จดทะเบียนอาจเผชิญความเสี่ยงเชิงยุทธศาสตร์ทางคดี แม้จะพิสูจน์ความสับสนได้ก็ตาม สำหรับมิติทางนิติภาษาศาสตร์ บทเรียนสำคัญคือควรพัฒนาแนวทางการเสนอพยานผู้เชี่ยวชาญด้านเสียงและการรับรู้ในคดีที่คู่ความโต้แย้งกันอย่างเข้มข้น เพื่อยกระดับความโปร่งใสของการประเมิน “ความเหมือนหรือคล้าย”
บทสรุป
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2079/2518 ให้ภาพชัดว่าแกนกลางของความเหมือนหรือคล้ายในเครื่องหมายการค้าไม่ได้อยู่ที่การเทียบตัวอักษรแบบตัดสินเชิงกล หากแต่อยู่ที่การรับรู้ของมนุษย์ในบริบทจริง นิติภาษาศาสตร์อธิบายได้ว่า ความคล้ายเชิงสัทวิทยาแบบ minimal pairs ที่เกิดในตำแหน่งปลายคำซึ่งมี perceptual salience ต่ำ เมื่อประกอบกับ gist memory, orthographic proximity และ sociophonetic variation ในชุมชนผู้ใช้ภาษาไทย ย่อมทำให้ความต่างตัวเดียวลดนัยสำคัญลงและเพิ่มโอกาสสับสนได้อย่างมีเหตุผล งานชิ้นนี้จึงเสนอว่า การบูรณาการนิติภาษาศาสตร์เข้ากับการวิเคราะห์คดีทรัพย์สินทางปัญญาสามารถเสริมความเข้มแข็งให้เหตุผลทางศาล และช่วยสร้างมาตรฐานการประเมินความสับสนที่ตรวจสอบได้มากขึ้น
เอกสารอ้างอิง
- Coulthard, M., & Johnson, A. (2010). The Routledge handbook of forensic linguistics. Routledge.
- Hollien, H. (2002). Forensic voice identification. Academic Press.
- Solan, L. M., & Tiersma, P. M. (2005). Speaking of crime: The language of criminal justice. University of Chicago Press.
- ศาลฎีกา. (2518). คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2079/2518 (กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา).
สมาคมวิชาชีพนักแปลและล่ามแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (SEAProTI) ได้ประกาศหลักเกณฑ์และคุณสมบัติของผู้ที่ขึ้นทะเบียนเป็น “นักแปลรับรอง (Certified Translators) และผู้รับรองการแปล (Translation Certification Providers) และล่ามรับรอง (Certified Interpreters)” ของสมาคม หมวดที่ 9 และหมวดที่ 10 ในราชกิจจานุเบกษา ของสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี ในสำนักนายกรัฐมนตรี แห่งราชอาณาจักรไทย ลงวันที่ 25 ก.ค. 2567 เล่มที่ 141 ตอนที่ 66 ง หน้า 100 อ่านฉบับเต็มได้ที่: นักแปลรับรอง ผู้รับรองการแปล และล่ามรับรอง
สำนักคณะกรรมการกฤษฎีกาเสนอให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา โดยกำหนดให้นักแปลที่ขึ้นทะเบียน รวมถึงผู้รับรองการแปลจากสมาคมวิชาชีพหรือสถาบันสอนภาษาที่มีการอบรมและขึ้นทะเบียน สามารถรับรองคำแปลได้ (จดหมายถึงสมาคม SEAProTI ลงวันที่ 28 เม.ย. 2568)
สมาคมวิชาชีพนักแปลและล่ามแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็นสมาคมวิชาชีพแห่งแรกและแห่งเดียวในประเทศไทยและภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่มีระบบรับรองนักแปลรับรอง ผู้รับรองการแปล และล่ามรับรอง
สำนักงานใหญ่: อาคารบ้านราชครู เลขที่ 33 ห้อง 402 ซอยพหลโยธิน 5 ถนนพหลโยธิน แขวงพญาไท เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร 10400 ประเทศไทย
อีเมล: hello@seaproti.com โทรศัพท์: (+66) 2-114-3128 (เวลาทำการ: วันจันทร์–วันศุกร์ เวลา 09.00–17.00 น.
